Terugblik op 2021 van jouw kapoen - salesUp

"Wat denk je ervan om opnieuw een terugblik te schrijven dit jaar?"

Mijn antwoord was even snel als ontgoochelend: "Over wat dan? Zoveel is er toch niet gebeurd?" Mijn neefje Lewis was geboren, maar voor de rest...

Proud, but never satisfied is een quote die heel hard resoneert met wie ik ben. 

Al zouden ze de proud  in mini schrift mogen schrijven en de never satisfied in drukletters, cursief én vet erbij. 

Als er geen giga kers op de taart gezet kan worden, dan is een jaar afsluiten niet mijn meest favoriete gebeurtenis. 

En toch, net als vorig jaar, ben ik bij de ochtendkoffie, deze introspectie aan het schrijven. 

Meer voor mezelf als voor jou, de lezer. Meer nog: ik hoop stiekem dat niemand dit leest. 

 

Mijn eerste gedachte gaat meteen naar april. 

We verhuisden naar een nieuwe locatie te Erpe-Mere.

Op twee weken tijd dienden er een paar oplapwerkjes te gebeuren.

Muren uitbreken, schilderen, elektriciteit doortrekken, laminaat in de keuken leggen en het hele bedrijf verhuizen. 

Een paar werkjes dus… Ons mama sprak wijsheid: "Jongen, dat lukt nooit.". 

Ik sprak eigenwijsheid: "Het zal wel moeten."

 

Mijn vriendin haar opa leerde me laminaat leggen. 

Op 80 jaar zat hij op zijn knieën mee planken in te kloppen. Als leerkracht op pensioen was hij een geweldige leermeester. 

Ook als ik al vloekend mijn geduld verloor omdat een aantal planken scheef lagen. 

Dat vloeken heb ik trouwens vlekkeloos overgenomen van hem. Wat een jaar bij iemand wonen al niet kan doen. 

 

In Erpe brachten we twee van onze drie vestigingen samen. Geen eenvoudige opdracht zo bleek. We verloren twee teamleden.

 

Omdat één verhuis niet genoeg is op een jaar, werd er privé ook verhuisd. 

Na 9 maanden sloopwerken en 3 maanden heropbouw was de verbouwing van mijn vriendin en mezelf klaar. 

Ik begon aan de verbouwing met de grootste linkerhanden ter wereld. Nooit ging ik verbouwen! 

Maar blijkbaar heeft ook deze Belg een baksteen in zijn maag. 

Gelukkig was Benjamin er bijna elk weekend. 

Mijn drinkebroer werd mijn leermeester. Waar ik in het begin nauwelijks zijn koffers kon oppakken, graafde ik op het einde lustig mee. 

 

Maar uiteindelijk was het zover. Na een jaar op 'hotel oma en opa' te zitten was het opnieuw tijd om alleen te gaan wonen. 

Voor wie zich afvraagt hoe zwaar het was om bij de grootouders van je vriendin te wonen, vergis je niet: het was geweldig! 

Als ik 's avonds om 9 uur thuis kwam, stond de zak kroketjes klaar. 

De rest moest frieten eten, want 'jij had gezegd dat je graag kroketjes eet hé?'. 

 

Het was een opportuniteit om deze lieve mensen écht te leren kennen. 

Om de geschiedenislessen van de opa elke avond aan tafel mee te krijgen. 

Om de kookkunsten van de oma elke dag te mogen proeven. 

Om hun liefde en genegenheid te mogen voelen. 

En om na een jaar ook te kunnen zeggen: "Ja, dat verhaal ken ík zelfs ondertussen al."

Liefste Maurits en Magda, dikke merci voor alles! 

 

Doorheen al dat verhuizen door kwam de realiteit van de business ook. 

We namen afscheid van één van onze managers. 

We wisten dat iemand nieuw zoeken maanden zou duren. 

En dus nam ik een fulltime job bij mijn reeds volle agenda. 

 

Enkele jaren geleden had ik dit al eens gedaan.

En tussen, ons gezegd en gezwegen, dat was totaal geen succes. 

Ik was te groen, durfde geen leiding geven, gaf teveel toe, challengede het team niet en gaf niet genoeg verantwoordelijkheid door. 

Maar de extra jaren hadden me ook extra bagage gegeven en mijn ogen hadden veel gestolen van ons mama. 

En mijn ego vond dat ik het verplicht was aan mezelf om mezelf te bewijzen. 

 

Ook ons shakeUp team werd een echt bedrijf.

Op een jaar tijd werden drie extra marketeers aan boord gehaald en een vast team van freelancers gebouwd. 

Van een idee tussen pot en pint, een jaar en half geleden, naar een creative digital agency. 

De vriendschap tussen Vincent en mezelf zorgde voor het stilaan beter en beter samenwerken van het marketingteam en het prospectieteam. 

Marketing en sales onder één dak voor onze klanten. Een droom werd dit jaar werkelijkheid.

 

In ons pickUp departement leidde Gerda ons team richting een stevige groei. 

Vanuit haar expertise van Filad leerde ze me de ins and outs van inbound. 

En dan was het tijd om te schalen. 

In dit groeiproces leerde ik van Gerda de meerwaarde van rust. 

Bij alles bleef ze rustig, bekeek ze objectief de challenges en werd klant en teamlid nooit uit het oog verloren. 

 

Ons mama stak haar schouders onder de uitbouw van peopleUp. 

Het rekruteren is een oude liefde en we hadden een unieke propositie in de markt.

Klanten werden binnengehaald zonder moeite. 

Kandidaten plaatsen, echter, bleek nog nooit zo moeilijk te zijn in deze tijden. 

 

Met de nieuwe structuur op zijn plek, werd de gaspedaal verder ingeduwd. 

Aan het begin van dit jaar had ik een veel te hoog target uitgesproken voor onze groei. 

Opnieuw sprak ons mama wijsheid. En ik... you get the point. 

Want wie ooit met mij een gezelschapsspel heeft gespeeld weet dat ik totaal niet tegen mijn verlies kan. 

Het monopolybord werd al eens omgegooid, avonden werden al stopgezet en meer dan één keer vertrok ik vroeger naar huis. 

En dus wou ik winnen tegen mezelf.

 

Door al deze efforts, sluiten we het jaar af met een groei van 68%. 

En won ik het wedstrijdje tegen mezelf. 

 

Een wedstrijdje dat ik waarschijnlijk zal verliezen is een overnamegesprek dat het hele jaar geduurd heeft. 

Begin 2021 trok ik mijn stoute schoenen aan en belde ik naar een bedrijf dat ik totaal niet kende. 

"Seg, willen jullie niet overgenomen worden?", was ongeveer mijn vraag. 

Ik had toen niet kunnen voorzien hoe sterk dat ene telefoontje 2021 zou domineren. 

 

Soms klikt het gewoon meteen en dat was hier het geval. 

We leerden 2 fantastische ondernemers kennen die een prachtig bedrijf hadden uitgebouwd. 

Maar net zoals in de liefde is het niet omdat het klikt, dat het daarom gemakkelijk gaat. 

Nog nooit ben ik zo vaak geswitched tussen 'het gaat in orde komen' en 'dit zal het niet worden'. 

Want hoe sterk het ook klikte, uiteindelijk kwamen we er op financieel vlak nooit uit. 

 

En finaal vrees ik dat er binnen enkele dagen een 'njet' mailtje binnenkomt.

En laat dat nu net de giga kers zijn die ik zo graag op 2021 wou zetten.

De never satisfied kant steekt de laatste dagen dan ook heel hard de kop op.

Ongetwijfeld is ‘content zijn’ de boodschap.

Maar dat is zo saai, zo grijs.

 

In onze vergaderzaal hangt de quote 'The only way is Up'. 

Heel goed zichtbaar vanuit mijn bureau. 

Het treitert me elke dag. Als een wortel voor de neus. 

En dus begint 2022 aan mijn teen te kriebelen. 

Met een nog steviger groeiplan, met een nieuw overnamegesprek dat al gestart is en met een team dat nog harder zal knallen. 

 

Team, prepare yourself for 2022. 

We will shake things Up!

Let’s grab a cup of coffee and get to know each other!

Neem snel contact op om ons te gekke team te ontmoeten. Wij staan alvast te popelen om aan uw project te beginnen!

Contacteer ons

Win een gratis salestraining!

Waag je kans